ZACHOWANIE SIE DZIECI A NORMY CZLOWIEKA DOROSLEGO

ZACHOWANIE SIĘ DZIECI A NORMY CZŁOWIEKA DOROSŁEGO. Kiedy badamy historię wychowania, uderza nas różnorodność motywów, które miały wpływ na rozwój szkolnictwa. Głównym spośród tych motywów jest dzisiaj, oczywiście, troska o dobro dzieci. Nasze interesowanie się dobrem dzieci jest jednak wielostronne i może maskować również i inne motywy. Okres dzieciństwa był tradycyjnie uważany za kłopotliwy i mniemano, że im prędzej dzieci wyrosną z tego okresu, tym będzie lepiej dla wszystkich. Continue reading „ZACHOWANIE SIE DZIECI A NORMY CZLOWIEKA DOROSLEGO”

Potrzebne sa im nagrody w postaci powodzenia, lecz trzeba dac im równiez moznosc doznania niepowodzen i moznosc uczenia sie na ich podstawie bez przezywania poczucia winy

Potrzebne są im nagrody w postaci powodzenia, lecz trzeba dać im również możność doznania niepowodzeń i możność uczenia się na ich podstawie bez przeżywania poczucia winy. Niepokój jest w uczeniu się czynnikiem, który zasługuje na szczególną uwagę. Dzieciom widocznie potrzebne jest przeżywanie pewnego minimum niepokoju jako podniety do uczenia się: Chociaż niektóre badania wskazują na to, że niepokój działa jako bodziec lub podnieta ułatwiająca uczenie się, inne wykazują, że powoduje on bardzo różne skutki i może przeszkadzać, jeżeli jest zbyt silny. Większość trudności nauczania jest wynikiem niepokoju raczej zbyt dużego niż zbyt małego. Ponieważ niepokój jest tak nieodłączną częścią życia codziennego, jest też czynnikiem zawsze obecnym w klasie szkolnej. Continue reading „Potrzebne sa im nagrody w postaci powodzenia, lecz trzeba dac im równiez moznosc doznania niepowodzen i moznosc uczenia sie na ich podstawie bez przezywania poczucia winy”

Nauczyciel musi poznac przezycia i dojrzalosc dzieci, zeby zadecydowac, czy sa gotowe do uczenia sie jakiegos materialu

Nauczyciel musi poznać przeżycia i dojrzałość dzieci, żeby zadecydować, czy są gotowe do uczenia się jakiegoś materiału. Na ogół uczenie się przebiega o wiele skuteczniej, jeżeli materiał przedstawia się uczniowi raczej całościami posiadającymi znaczenie niż jako nie powiązane z sobą części. Nie zawsze można łatwo określić pojęcie znacząca coś całość, ponieważ to co stanowi dla nauczyciela całość i coś znaczy, może nie stanowić tego dla dziecka. Jeżeli materiał, którego należy się nauczyć, nie ma dla dziecka znaczenia, będzie z punktu widzenia dziecka bez sensu – będzie nonsensem. Nonsensów uczymy się o wiele trudniej i łatwiej ich zapominamy niż materiału sensownego. Continue reading „Nauczyciel musi poznac przezycia i dojrzalosc dzieci, zeby zadecydowac, czy sa gotowe do uczenia sie jakiegos materialu”

Calosciowe podejscie do nauczania kladzie nacisk na powiazania zachodzace pomiedzy róznymi dziedzinami uczenia sie

Całościowe podejście do nauczania kładzie nacisk na powiązania zachodzące pomiędzy różnymi dziedzinami uczenia się. Trudność polega na tym, że uczniowie często nie widzą tego wzajemnego powiązania, które dla nauczycieli jest łatwo dostrzegalne. Potrzebne jest takie podejście do uczenia się, które zaangażuje dziecko bardziej osobiście. Podejście do nauczania z punktu widzenia postaw wydaje się być podstawą dla nauczania sprawności, wiadomości i pojęć, ponieważ uwzględnia powiązanie materiału nauczania z pojęciem „ja postrzeganego”. Wytwarzanie postaw wymaga, zatem, aby nauczyciel interesował się potrzebami, zainteresowaniami i przeżyciami dzieci. Continue reading „Calosciowe podejscie do nauczania kladzie nacisk na powiazania zachodzace pomiedzy róznymi dziedzinami uczenia sie”