Dominująca-ujemna mutacja GFI1B w zespole szarej płytki AD 5

Aby przetestować tę hipotezę, wprowadziliśmy mutację skracającą w wektorze ekspresyjnym GFI1B i przeprowadziliśmy testy represji transkrypcji wykorzystując promotor Gfi1 jako zwalidowany cel Gfi1B.25 Zgodnie z brakiem nienaruszonego wiążącego DNA palca cynkowego obserwowaliśmy, że GFI1BTr ma nie tłumić promotora Gfi1, podczas gdy nieumyślne GFI1 i GFI1B (rys. 2C i ryc. S5 w dodatkowym dodatku). W przypadku koekspresji, GFI1BTr hamował represję z udziałem nieumutantnego GFI1B, wskazując, że mutant przeszkadza niezmutowanemu GFI1B w sposób dominujący-negatywny (Figura 2C). Rycina 3. Rycina 3. Nieprawidłowości płytek krwi związane z GFI1BTr i megakariocytów.Panel A (barwienie integryną .II.-CD41) przedstawia wyniki testu tworzenia kolonii megakariocytów w komórkach szpiku kostnego od członka rodziny III.2, w porównaniu z prawidłowym szpikiem kostnym komórki ze zdrowej kontroli. Komórki z rodziny III.2 rozwinęły się w coraz to większe kolonie. CFU oznacza jednostki tworzące kolonie, a GPS szary zespół płytek. Wykres w Tablicy B pokazuje, że płytki krwi otrzymane od dotkniętych członków rodziny II.2, II.3, II.6, II.8, II.10 i III.2, w porównaniu z płytkami krwi otrzymanymi od członków rodziny, których nie dotyczyły II.4 oraz II.7 i zdrowe kontrole miały wysoki poziom ekspresji CD34. MFI oznacza średnią intensywność fluorescencji. W Panelu C, barwienie CD34 próbki z biopsji szpiku uzyskanej od dotkniętego Członka Rodziny III.2 (po lewej) wykazuje wysoki poziom ekspresji CD34 na dotkniętych megakariocytach. Przeprowadzono wybarwianie. 3 integryny-CD61 kolejnej sekcji z tej samej próbki biopsyjnej (po prawej) w celu potwierdzenia, że megakariocyty były CD34-dodatnie. W panelu D, mikrografia elektronowa próbki biopsyjnej pobranej z Family Member III.2 pokazuje megakariocyt zawierający kilka słabo opracowanych granulek alfa (strzałki). Panel E (barwienie May-Grünwald-Giemsa) pokazuje normalny megakariocyt (górny lewy) w aspiracie szpiku kostnego uzyskany od osoby bez szarego zespołu płytek i megakariocytów wytworzonych w hodowli ex vivo (dolny lewy), w porównaniu z przykładami bladych dysplastycznych megakariocytów w aspiracie szpiku kostnego uzyskanym z członków rodziny III.2 (górny środkowy i prawy) i megakariocytów wytwarzanych ex vivo od członka rodziny II.2 i członka rodziny III.2 (odpowiednio niższe środkowe i prawe), które są charakteryzuje się hipolobulacją jądrową i bladą cytoplazmą.
Aby potwierdzić, że GFI1BTr niekorzystnie wpływa na prawidłowy GFI1B, eksprymowaliśmy GFI1BTr w komórkach szpiku kostnego myszy, a następnie indukowano różnicowanie megakariocytów. Mitakariocyty dodatnie pod względem GFI1BTr miały kilka cech dysplastycznych, w tym hipolobulację jąder, nieregularne kontury i wiele oddzielonych jąder; tych cech nie zaobserwowano w komórkach kontrolnych (fig. 2D i ryc
[patrz też: diagnoza autyzmu, fizjoterapeuta, forum kulturystyczne ]

Powiązane tematy z artykułem: diagnoza autyzmu fizjoterapeuta forum kulturystyczne