Mutacje PLS3 w osteoporozie związanej z chromosomem X ze złamaniami AD 4

W przypadku tego rzadkiego wariantu częstość alleli wynosiła 0,01 wśród 1872 mężczyzn w badaniu ESP i 0,02 wśród 5189 mężczyzn w badaniu Rotterdam, wyniki różniły się znacznie od częstości wśród 95 pacjentów płci męskiej (p = 0,006 i p = 0,04 w dwóch badaniach). dokładne badanie Fishera dla dwóch porównań). Analiza cDNA
W Family 3 (Patient 3.II-1) wykryto częściowe pominięcie egzonu 7 i użycie tajemniczego miejsca składania, c.748 + 36, (Rys. S4A i S4B w Dodatku Uzupełniającym). Zastosowanie tego kryptycznego miejsca składania prowadzi do wstawienia w ramce 36 nukleotydów w informacyjnym RNA (mRNA) i insercji 12 aminokwasów w PLS3: p. (Glu249_Ala250ins12) (NCBI RefSeq, NP_001129497.1) w wysoce konserwatywnym Domena wiążąca aktynę 1. Wprowadzanie do ramki jest zgodne z wynikami analizy Western blot, która wykazała wykrywalny, ale zmniejszony poziom PLS3 (różnica w masie cząsteczkowej białek w przybliżeniu kD nie jest wykrywalna w teście Western blot) (Rys. W fibroblastach z rodziny 9 z wariantem c.321T . A egzonu 4, cDNA ze starterami dla eksonów 4 (do przodu) i 7 (do tyłu) było normalne.
Analiza sprzężeń
Łączny wynik LOD w rodzinach i 2 wynosił 3,40 (2,35 w rodzinie i 1,05 w rodzinie 2). Jest więc bardzo prawdopodobne, że zidentyfikowane warianty w PLS3 były przyczynowe.
Badania epidemiologiczne
Częstotliwości mniejszych alleli SNP rs140121121 odpowiednio u mężczyzn i kobiet w kohortach RS-I, RS-II i RS-III wynosiły 0,022 i 0,016, 0,024 i 0,017 oraz 0,012 i 0,016. Aby zbadać związek tego wariantu z ryzykiem złamania, przeprowadziliśmy analizy połączone płciowo dla dziedziczenia związanego z X z dostosowaniem do wieku i wskaźnika masy ciała, ale nie płci, traktując mężczyzn jako homozygotyczne kobiety.
Tabela 2. Tabela 2. Ryzyko złamania związanego z płcią w dwóch kohortach badawczych Rotterdamu, zgodnie z genotypem rs140121121. W dwóch kohortach z informacją o złamaniach (kohorty RS-I i RS-II, 8638 osób) heterozygotyczne samice nosicieli mniejszego allelu (A) charakteryzowały się istotnie zwiększonym ryzykiem złamania w porównaniu z ryzykiem u osób nie będących nosicielami allelu A. Iloraz szans w kohorcie RS-I wynosił 1,74 (95% przedział ufności [CI], 1,19 do 2,55, P = 0,004), a iloraz szans w kohorcie RS-II wynosił 2,99 (95% CI, 1,44 do 6,20; P = 0,003). W połączonej analizie kohort RS-I i RS-II w modelu z efektem stałym, iloraz szans wynosił 1,95 (95% CI, 1,39 do 2,74; P <0,001) (Tabela 2) [patrz też: transkrypcje nagrań, osteopatia Warszawa, fitamina ]

Powiązane tematy z artykułem: fitamina osteopatia Warszawa transkrypcje nagrań