NIEPOKÓJ JAKO CZYNNIK UCZENIA SIE

NIEPOKÓJ JAKO CZYNNIK UCZENIA SIĘ. Funkcja i rola niepokoju w uczeniu się jest przez psychologów zbadana tylko częściowo. Jak wykazywaliśmy poprzednio, w wielu wypadkach uczymy się, by uniknąć niepokoju lub go osłabić. Dzieci uczą się zmieniać swoje postępowanie tak, by nie obrazić i nie sprawić zawodu rodzicom, towarzyszom i innym osobom, z którymi się liczą. Nawet takich umiejętności, które klasyfikujemy, jako „intelektualne”, uczymy się, co najmniej częściowo, z zamiarem usunięcia lub uniknięcia niepokoju. Innymi słowy, wiele dzieci uczy się czytać częściowo dlatego, że ich przyjaciele uczą się czytać i z obawy, by nie różnić się od innych i nie znaleźć się poza obrębem grupy. Ponadto ich rodzice i nauczyciele spodziewają się, że będą umiały czytać, nie chcą, więc sprawić zawodu tym potężnym dorosłym, od których dobrej woli zależy, aby im było dobrze. James B. Stroud utrzymuje, że niepokój jest czynnikiem nie tylko uc zenia się, jak żyć z innymi, lecz również ogólnym czynnikiem rozwoju umysłowego: Możemy przyjąć, że niepokój powstaje, jako naturalna konsekwencja rozwoju umysłowego – nie jako rozwój biologiczny, lecz jako proces uczenia się i myślenia. [hasła pokrewne: ortopeda Wrocław, osocze bogatopłytkowe w ortopedii, orteza stawu skokowego ]

Powiązane tematy z artykułem: orteza stawu skokowego ortopeda Wrocław osocze bogatopłytkowe w ortopedii