PRÓBY CZYNNOSCIOWE WATROBY OPARTE NA BADANIU l PRZEMIANY AZOTOWEJ I BIALKOWEJ

PRÓBY CZYNNOŚCIOWE WĄTROBY OPARTE NA BADANIU l PRZEMIANY AZOTOWEJ I BIAŁKOWEJ Z licznych prób tego rodzaju jedne, np. oparte na zachowaniu się mocznika, nie uzyskały sobie w medycynie praktycznej prawa obywatelstwa, jako niepewne, inne, np. hiperaminociduria pokarmowa, próba FiIińskiego (zwiększenie ilości globulin w surowicy ponad 45 % ciał białkowych surowicy) ze względu na złożoną metodykę. W codziennej praktyce klinicznej nie znalazły zastosowania także nowoczesne dokładne metody oparte I na elektroforezie białek osocza oraz na badaniu za pomocą ultrawirówki, wymagają bowiem one złożonych i drogich przyrządów, a nadto dużej wprawy. W klinice najczęściej są w użyciu metody Weltmanna, Takata-Ary, Grosa, tymolowa, kadmowa, kefalino-cholesterolowa i protrombinowa. Continue reading „PRÓBY CZYNNOSCIOWE WATROBY OPARTE NA BADANIU l PRZEMIANY AZOTOWEJ I BIALKOWEJ”

Oznaczenie ilosci urobilinogenu mozna przeprowadzic takze w fotometrze Colemana

Wytworzony roztwór barwnika łączy się z płynem b znajdującym się w cylindrze miarowym. Oznaczywszy ostatecznie otrzymaną ilość roztworu barwnika (c) dobrze go wstrząsamy i badamy natychmiast w fotometrze Pulfricha (tom IV) przy użyciu przesłony S 53 i naczyniek fotometrycznych o grubości warstwy płynu 20 mm. Jedne z naczyniek napełnia się wodą przekroploną, drugie zaś ostatecznym roztworem barwnika (c). Współczynnik wygasania światła odczytuje się wprost na fotometrze lub przy użyciu dawniejszych fotometrów Pulfricha z załączonej do przyrządu tablicy na podstawie odczytanej na fotometrze wartości wygasania. Ilość urobilinogenu w 100 ml moczu, wyrażoną w mg, oblicza się według wzoru; x = 0,06528 . Continue reading „Oznaczenie ilosci urobilinogenu mozna przeprowadzic takze w fotometrze Colemana”

Próba urobilinogenowa

Wykonanie: pobrawszy na czczo do małej probówki wirówkowej mniej więcej 5 ml krwi wstrzykuje się natychmiast dożylnie 10 ml 0,5%, roztworu bilirubiny (Hotnoerq) w 570 roztworze dwuwęglanu sodu. W 3 minuty, 3 godziny i 4 godziny po strzyknięciu pobiera się ponownie krew. Przez te 4 godziny badany pozostaje na czczo w łóżku. Po odwirowaniu zabiera się pipetą z każdej probówki przejrzystą surowicę (krew zhemolizowana nie nadaje się do badania) i oznacza w każdej surowicy w fotometrze Pulfricha (tom IV) współczynnik wygasania światła (ekstynkcji) przy użyciu przesłony S 47 i naczyniek fotometrycznych o grubości warstwy płynu 5 mm. Jedno z naczyniek napełnia się badaną surowicą, uzyskaną po dożylnym wstrzyknięciu bilirubiny, a drugie surowicą krwi pobranej przed wstrzyknięciem. Continue reading „Próba urobilinogenowa”