Wstępne leczenie prasugrelem w ostrych zespołach wieńcowych bez uniesienia odcinka ST AD 5

Spośród 4033 pacjentów poddanych randomizacji u 398 pacjentów wystąpiło pierwotne zdarzenie końcowe. Wyniki
Badaj pacjentów
Tabela 1. Tabela 1. Podstawowa charakterystyka całkowitej populacji badania. Continue reading „Wstępne leczenie prasugrelem w ostrych zespołach wieńcowych bez uniesienia odcinka ST AD 5”

Wstępne leczenie prasugrelem w ostrych zespołach wieńcowych bez uniesienia odcinka ST AD 4

Wszyscy pacjenci byli leczeni zgodnie ze standardem opieki w tym czasie, co obejmowało stosowanie aspiryny. Przeprowadzono farmakodynamiczny pomiar obejmujący 23 pacjentów w celu oceny wpływu prasugrelu na hamowanie agregacji płytek krwi w stosunku do czasu podania. Podstawową miarą analizy były jednostki reakcji P2Y12 (PRU), oceniane za pomocą testu VerifyNow P2Y12 (Accumetrics).
Studiuj punkty końcowe
Pierwotny złożony punkt końcowy był pierwszym wystąpieniem zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych, zawałem mięśnia sercowego, udarem, pilną rewaskularyzacją lub potrzebą ratunkowej terapii z inhibitorami glikoproteiny IIb / IIIa (ratowanie glikoproteiny IIb / IIIa) do 7 dnia po randomizacji. Continue reading „Wstępne leczenie prasugrelem w ostrych zespołach wieńcowych bez uniesienia odcinka ST AD 4”

Wstępne leczenie prasugrelem w ostrych zespołach wieńcowych bez uniesienia odcinka ST AD 3

Punkty końcowe zostały rozstrzygnięte przez niezależny komitet orzekający o punkcie końcowym (patrz Dodatek dodatkowy). Przewodniczący gabinetu (pierwszy autor) miał kopię bazy danych i przygotował wszystkie szkice manuskryptu, a wszyscy autorzy dostarczyli uwagi. Wszyscy autorzy podjęli decyzję o przesłaniu manuskryptu do publikacji i ponoszą odpowiedzialność za dokładność i kompletność danych. Przeprowadzone analizy są zgodne z protokołem badania, który jest dostępny pod adresem. Continue reading „Wstępne leczenie prasugrelem w ostrych zespołach wieńcowych bez uniesienia odcinka ST AD 3”

ZACHOWANIE SIE DZIECI A NORMY CZLOWIEKA DOROSLEGO

ZACHOWANIE SIĘ DZIECI A NORMY CZŁOWIEKA DOROSŁEGO. Kiedy badamy historię wychowania, uderza nas różnorodność motywów, które miały wpływ na rozwój szkolnictwa. Głównym spośród tych motywów jest dzisiaj, oczywiście, troska o dobro dzieci. Nasze interesowanie się dobrem dzieci jest jednak wielostronne i może maskować również i inne motywy. Okres dzieciństwa był tradycyjnie uważany za kłopotliwy i mniemano, że im prędzej dzieci wyrosną z tego okresu, tym będzie lepiej dla wszystkich. Continue reading „ZACHOWANIE SIE DZIECI A NORMY CZLOWIEKA DOROSLEGO”