TRUDNOSCI W STOSOWANIU METODY „CALOSCIOWEJ”

TRUDNOSCI W STOSOWANIU METODY CAŁOŚCIOWEJ. Wyłączne stosowanie metody całościowej nastręcza jednak również trudności. Jednym z problemów jest: jak wielka powinna być ta całość? Inny problem dotyczy interpretacji, co to właściwie jest całość? Co czyni całość całością a część – częścią? Podstawowym czynnikiem w tych problemach jest percepcja. Innymi słowy, czy uczeń jest zdolny zobaczyć lub pojąć stosunki zachodzące pomiędzy częściami tego, co mamy mu przedstawić? Jeżeli nie i jeżeli materiał nauczania wydaje się dla niego zbyt skomplikowany lub zbyt wieloznaczny, trzeba go rozbić na mniejsze części. Jeżeli natomiast materiał wydaje się mieć znaczenie dla uczula i jeżeli uczeń jest w stanie dostrzec jego znaczenie i powiązanie ze swoimi doświadczeniami i z pojęciem swego ja, i jeżeli percypuje ten materiał, jako coś, czego może i powinien się nauczyć, materiał ten będzie prawdopodobnie miał dla niego całościow jakość (tzn. Continue reading „TRUDNOSCI W STOSOWANIU METODY „CALOSCIOWEJ””

Oczywiscie, latwo sie przekonac, ze lezeli nie wprowadzi sie do nauczania dosc wczesnie jakiejs „calosci”, uczen traci zainteresowaniEUR przedmiotem i staje sie bierny

Oczywiście, łatwo się przekonać, że leżeli nie wprowadzi się do nauczania dość wcześnie jakiejś całości, uczeń traci zainteresowani€ przedmiotem i staje się bierny. Gdyby nie pozwalano grać w tenisa, dopóki nie opanuje się wszystkich uderzeń, tenisistów byłoby bardzo mało. Przypadkowo przykład ten ilustruje jeden z błędów niedostrzeganych często przez nauczycieli, którzy przychylają się do częściowego podchodzenia do nauczania. Mianowicie, jeżeli nawet ktoś opanuj-e wszystkie ruchy tenisowe, biegłość ta nie spowoduje, że będzie dobrym tenisistą. Zdolność do gry w tenisa może w dużym stopniu zależeć od biegłości w ruchach, lecz biegłość w ruchach nie stanowi biegłości gry w tenisa. Continue reading „Oczywiscie, latwo sie przekonac, ze lezeli nie wprowadzi sie do nauczania dosc wczesnie jakiejs „calosci”, uczen traci zainteresowaniEUR przedmiotem i staje sie bierny”

CALOSC A CZESC

CAŁOŚĆ A CZĘŚĆ. Od wielu lat toczy się polemika, co jest lepsze i bardziej skuteczne w kształceniu: rozbić materiał nauczania na części czy uczyć go, jako całości. Kontrowersja ta występuje na przykład, gdy chodzi o naukę czytania. Tradycyjną metodą jest uczenie dzieci liter alfabetu, następnie brzmienia liter, następnie liter połączonych w sylaby lub krótkie słowa. Wreszcie słowa układa się w zdania. Continue reading „CALOSC A CZESC”

Sporzadzanie krzywej

Sporządzanie krzywej: 1) sporządza się 0,096 N roztwór chlorku baru przez rozpuszczenie 1,175 g BaC12 * 2H20 w wodzie przekroplonej i następnie dopełnie wodą przekroploną do 100 ml. 2) 3 ml 0,096 N roztworu chlorku baru wlewa się do kolbki miarowej a 100 ml i dopełnia przy temperaturze 100 C, do znaczka 0,2 N, kwasem siarkowym, tak iż powstaje zawiesina. 3) Do probówek spektrofotometru Colemana wlewa się kolejno 2,25 ml, 4,5 ml i 9 ml dobrze wymieszanej zawiesiny chlorku baru z kwasem siarkowym i dopełnia 0,2 N kwasem siarkowym do 10 ml. Powstałe zawiesiny dobrze wymieszane mają przepuszczalność odpowiadającą 5,10 i 20 jednostkom Maclagana. Przepuszczalności odczytuje się przy użyciu filtra o długości fali 650 milimikronów, nastawiając spektrofotometr na 1000/0 przepuszczalności i używając probówki wypełnionej wodą przekroploną. Continue reading „Sporzadzanie krzywej”

Jej rodzice spodziewaja sie jednak, ze wstapi ona na uniwersytet i zostanie nauczycielka

Jej rodzice spodziewają się jednak, że wstąpi ona na uniwersytet i zostanie nauczycielką. Wtedy Dora będzie uważała za niepowodzenie uzyskanie wyniku gorszego niż wynik celujący. Tak jak nasze pojęcia o sobie formułują się przeważnie na podstawie opinii, jaką inni wyrażają o nas, tak o poziomie naszych aspiracji decyduje opinia grupy. W niektórych szkołach dzieci wykazują raczej cyniczną postawę w stosunku do nauki. Uważają, że jest ona nierealna, nie pobudzająca, że jest śmiertelnie nudną pańszczyzną, której trzeba dokonać, dopóki nie jest się na tyle dorosłym, żeby od niej uciec. Continue reading „Jej rodzice spodziewaja sie jednak, ze wstapi ona na uniwersytet i zostanie nauczycielka”

Oczywiscie

Oczywiście, przeżycie powodzenia jest nam potrzebne, żeby się podnieść na duchu, zachęcić nas i dać poczucie adekwatności, co jest istotne dla gotowości do uczenia się tak samo jak dla zdrowia psychicznego. Musimy pamiętać również, że powodzenie i niepowodzenie są słowami, które mają dla różnych osób różne znaczenie. Najłatwiejszą rzeczą dla nauczycieli jest wyznaczyć uczniom swoje własne wartościowanie powodzenia i niepowodzenia, zapominając, że punkt widzenia dzieci i dorosłych może być zupełnie różny. Pani Gulicksen, nauczycielka klasy piątej, może uważać, że uczniowi powodzi się, gdy zna dokładnie ortografię większości słów z listy wyrazów przeznaczonych na dany tydzień. Niepowodzenie zaś – według niej – może oznaczać umiejętność poprawnego pisania tylko jednej czwartej lub mniej tych, wyrazów. Continue reading „Oczywiscie”

Nie bylo wielkiej róznicy pomiedzy ich pojeciem o sobie, a ich idealem

Nie było wielkiej różnicy pomiędzy ich pojęciem o sobie, a ich ideałem. Inaczej jednak było z uczniami, którzy mieli słabe postępy. Niektórzy z nich byli tak bardzo przyzwyczajeni do niepowodzeń, że nawet odrzucali myśl, by mogli w dalszym ciągu utrzymać się na poziomie, który już osiągnęli. Inni wytworzyli sobie osobisty ideał, który był zupełnie nierealny. Może sięganie wzrokiem zbyt daleko było sposobem upewnienia się, że w dalszym ciągu nie będzie się im powodziło. Continue reading „Nie bylo wielkiej róznicy pomiedzy ich pojeciem o sobie, a ich idealem”

POZIOM ASPIRACJI

POZIOM ASPIRACJI. Na jednej z poprzednich stronic wspomnieliśmy o znaczeniu postaw w związku z gotowością do uczenia się. Niektóre z ważniejszych postaw ześrodkowują się dookoła oczekiwanego powodzenia lub niepowodzenia w podejmowanej nauce. Na ogół uczniowie, którzy przeżyli dość dużą ilość powodzeń – to znaczy, którzy uważają siebie za takich, którym się nieźle powodzi – będą podchodzili do nowych zadań z zaufaniem, podczas gdy ci, którzy mieli częste lub stałe niepowodzenia, będą reagowali na nowe zadania w sposób różnorodny, Paulirie S. Sears badała dzieci w klasach od czwartej do szóstej porównując aspiracje dzieci, które miały dobre postępy, z tymi, które miały słabe. Continue reading „POZIOM ASPIRACJI”

A gdy pomozemy uczniowi uchwycic to powiazanie, zwrócimy oczywiscie jego uwage na róznice i podobienstwa pomiedzy tymi dwiema grami

A gdy pomożemy uczniowi uchwycić to powiązanie, zwrócimy oczywiście jego uwagę na różnice i podobieństwa pomiędzy tymi dwiema grami. Geometria płaska miałaby większe znaczenie dla uczniów, gdyby jej uczono w powiązaniu z życiem praktycznym dnia codziennego, a nie jak obecnie, w postaci wysoce abstrakcyjnej teorii. Zdaje się, że niewielu nauczycieli matematyki tak chętnie i umiejętnie zrywa z tradycją, jak to zrobił Hany G. Alway, nauczyciel gimnazjum w San Diego. Alway ułożył program oparty na doświadczeniach codziennego życia z takich dziedzin, jak żeglarstwo, zakłady na torze wyścigowym, pomiary terenowe, układanie kalendarza i powszechnie przyjęte przesądy. Continue reading „A gdy pomozemy uczniowi uchwycic to powiazanie, zwrócimy oczywiscie jego uwage na róznice i podobienstwa pomiedzy tymi dwiema grami”

Okazuje sie, ze silny niepokój pomaga podczas uczenia sie materialu prostego, lecz przeszkadza w uczeniu sie materialu zlozonego

Okazuje się, że silny niepokój pomaga podczas uczenia się materiału prostego, lecz przeszkadza w uczeniu się materiału złożonego. Przynajmniej takie są wnioski z badań przeprowadzonych przez E. K. Montaguea nad uczeniem się sylab bez sensu. Badania Dawida P. Continue reading „Okazuje sie, ze silny niepokój pomaga podczas uczenia sie materialu prostego, lecz przeszkadza w uczeniu sie materialu zlozonego”