Próba tymolowa Maclagana

Wynik oznacza się cyframi O, 1, 2, 3, 4 zależnie od stopnia zmętnienia. Za ujemny (O) uznaje się wynik, w którym zawiesina pozostaje skłaczkowana. Cyfrą zaś 4 oznacza się całkowite skłaczkowanie. Tak iż płyn nad strątem jest zupełnie przejrzysty. Przy użyciu sprzedażnego odczynnika kefalino-cholesterolowego odczyn ujemny (O) wyłącza uszkodzenie miąższu wątroby, natomiast wynik 3 i 4 przemawiają za jego uszkodzeniem. Próba jest bardzo czuła: jest ona dodatnia w bardzo dużym odsetku przypadków ze zmianami miąższu wątrobowego. 5. Próba tymolowa Maclagana (1944) Zasada: Odczynnik tymolowy wywołuje w surowicy w rozlanych chorobach miąższu wątroby strąt. W powstaniu strątu dużą rolę odgrywa także gamma-globulina. Odczynnik: Do 500 ml wody przekroplonej dodaje się 1,38 g weronalu, 1,03 g medinalu i 3 g sproszkowanego tymolu i po zagotowaniu do wrzenia i wymieszaniu roztwór oziębia się w ciepłocie pokojowej. Do nieco zmętniałego roztworu dodaje się kilka kryształków tymolu i pozostawia się go na noc w ciepłocie pokojowej, po czym energicznie wstrząsa się go i odsącza. Celem uniknięcie ponownego wykrystalizowania się tymolu, odczynnik (przesącz) przechowuje się w ciepłocie pokojowej. W razie zmętnienia odczynnik nie nadaje się do użycia. Wykonanie: 12 ml odczynnika tymolowego i 0,2 ml badanej surowicy miesza się dokładnie w probówce Colemaria (tom IV), po czym nastawia się przyrząd Colemana na długość fali 650 milimikronów. Do jego studzienki wstawia się probówkę przyrządu, wypełnioną odczynnikiem tymolowym i nastawia się przyrząd na 1000/0 przepuszczalności. Następnie probówkę wyjmuje się i do studzienki przyrządu wstawia się probówkę zawierającą 12 ml odczynnika tymolowego i 0,2 ml ba- danej surowicy. Następnie odczytuje się wartość wygasania. Ostateczny wynik próby odczytuje się ze sporządzonej krzywej. [więcej w: fizjoterapia warszawa, endokrynolog Wrocław, ortopeda Wrocław ]