Próba urobilinogenowa

Wykonanie: pobrawszy na czczo do małej probówki wirówkowej mniej więcej 5 ml krwi wstrzykuje się natychmiast dożylnie 10 ml 0,5%, roztworu bilirubiny (Hotnoerq) w 570 roztworze dwuwęglanu sodu. W 3 minuty, 3 godziny i 4 godziny po strzyknięciu pobiera się ponownie krew. Przez te 4 godziny badany pozostaje na czczo w łóżku. Po odwirowaniu zabiera się pipetą z każdej probówki przejrzystą surowicę (krew zhemolizowana nie nadaje się do badania) i oznacza w każdej surowicy w fotometrze Pulfricha (tom IV) współczynnik wygasania światła (ekstynkcji) przy użyciu przesłony S 47 i naczyniek fotometrycznych o grubości warstwy płynu 5 mm. Jedno z naczyniek napełnia się badaną surowicą, uzyskaną po dożylnym wstrzyknięciu bilirubiny, a drugie surowicą krwi pobranej przed wstrzyknięciem. Ilość bilirubiny w surowicy krwi pobranej w 3 minuty po wstrzyknięciu bilirubiny przyjmuje się za 10070 i w porównaniu do niej oblicza się ilość bilirubiny w surowicy kr wi pobranej w 3 i w 4 godziny po wstrzyknięciu dożylnym bilirubiny. Ponieważ wstrzyknięta dożylnie bilirubina u zdrowego człowieka znika z krwi w 3, a najpóźniej w 4 godziny, przeto współczynnik wygasania światła surowicy krwi pobranej w 3 i 4 godziny po wstrzyknięciu jest ten sam co i surowicy przed wstrzyknięciem. Obecność bilirubiny w surowicy krwi pobranej w 3-4 godziny po wstrzyknięciu bilirubiny do krwi świadczy o uszkodzeniu sprawności wątroby. 2. Próba urobilinogenowa Bardzo rozpowszechnioną metodą badania sprawności wątroby jest oznaczanie urobiliny i urobilinogenu w moczu. U osób zdrowych mocz świeżo oddany nie zawiera urobiliny, natomiast zawiera urobilinogen, lecz co najwyżej jego ślad. Urobilinogenuria i urobilinuria pojawiają się dopiero wtedy, gdy zdolność komórek wątrobowych wychwytywania urobilinogenu słabnie. Toteż urobilinogenuria i urobilinuria są czułym wskaźnikiem sprawności wątroby już we wczesnym okresie jej choroby, pod warunkiem jednak wyłączenia przyczyn przypadkowych i czynników pozawątrobowych, które mogą je wywołać. Do takich przyczyn należy nadmierny rozpad czerwonych krwinek, wskutek czego w jelitach może wytworzyć się tak dużo urobilinogenu, że nawet zupełnie zdrowe komórki wątrobowe nie zdołają go wychwycić. Toteż urobilinogen w żółtaczce hemolitycznej nie są dowodem upośledzenia sprawności wątroby. Ponieważ obfity pokarm białkowy zwiększa ilość urobilinogenu w moczu , przeto urobilinogenurię i urobilinurię można uważać za objaw obniżenia sprawności wątroby tylko wtedy, gdy w okresie badania chory odżywia się przeważnie węglowodanami. Oczywiście omawianej próby nie można stosować w przypadkach całkowitej niedrożności wspólnego przewodu żółciowego. [patrz też: ortopedia, Autyzm kielce, ortopeda poznań ]