Odporna na wiele leków gruźlica u pacjentów bez zakażenia HIV

Pojawienie się wielolekoopornej gruźlicy zostało dobrze udokumentowane zarówno w Nowym Jorku, jak iw pozostałej części Stanów Zjednoczonych.1-3 Chociaż Nowy Jork miał najwyższy wskaźnik w krajowym badaniu stwierdzonych przypadków gruźlicy w pierwszym kwartale 1991 r., przypadki wielolekoopornej gruźlicy odnotowano w 13 stanach i 35 w hrabstwach krajowych (1,1 procent) .3 Wcześniejsze badania wykazały, że pacjenci z lekooporną gruźlicą mają niższy wskaźnik odpowiedzi niż pacjenci z wrażliwymi na leki izolatami. Niedawno przeprowadzone badania epidemii wielolekoopornej gruźlicy wykazały wyjątkowo wysoki wskaźnik śmiertelności z medianą śmiertelności od 4 do 16 tygodni.6-9 W prawie wszystkich przypadkach ogniska te obejmowały pacjentów z ciężkim upośledzeniem odporności wywołanym zakażeniem ludzkim wirusem niedoboru odporności (HIV). Najnowsze dane sugerują, że wyniki można poprawić, jeśli pacjenci niezwłocznie zaczną otrzymywać dwa lub więcej leków wykazujących aktywność in vitro przeciwko izolatom wielolekoopornym.
Oczekiwany wynik u pacjentów niezakażonych wirusem HIV, u których występuje wielolekooporna gruźlica, jest gorzej zdefiniowany. Jednak szeroko cytowane badanie 171 pacjentów z HIV-ujemnym leczeniem w 1973-1983 w National Jewish Center for Immunology and Respiratory Medicine wykazało ogólny odsetek odpowiedzi wynoszący 56%, a śmiertelność przypisywana gruźlicy 22% 13. Continue reading „Odporna na wiele leków gruźlica u pacjentów bez zakażenia HIV”

Wrażliwość genetyczna na astmę – nadreaktywność oskrzeli u matczynego genetyka atopii ad 8

Jednak dalsze mapowanie markami genetycznymi przez ten region może dostarczyć dowodów na istnienie w przyszłości nierównowagi powiązań i powinno ułatwiać klonowanie pozycyjne specyficznego genu kandydata.29,52 Ponadto, chociaż nasze dane silnie wspierają lokalizację do chromosomu 5q31-q33 genetycznego czynniki istotne dla podatności na astmę, nie możemy jeszcze ustalić, czy te połączenia są związane z pojedynczym genem, ani też nie możemy zaoferować dokładnej lokalizacji dla genu lub genów na chromosomie 5q31-q33. W tym zakresie przydatne będą dalsze badania mające na celu zidentyfikowanie konkretnego modelu genetycznego nadreaktywności oskrzeli i astmy. Implikacje dla klinicznej oceny astmy
Nasze odkrycia mają potencjalny wpływ na rolę nadreaktywności oskrzeli w klinicznej ocenie astmy. Znaleźliśmy dowody na to, że podwyższone poziomy IgE są powiązane z nadreaktywnością oskrzeli, jednak odpowiedź oskrzelowa nie była skorelowana z rodzeństwem zgodnym z podwyższonymi poziomami całkowitej IgE w surowicy (log10 wartość,> 2) (Figura 2). Dane te sugerują, że na poziomy całkowitej IgE w surowicy mogą wpływać liczne czynniki genetyczne i środowiskowe, które mogą nie być powszechne w rozwoju nadreaktywności oskrzeli. Continue reading „Wrażliwość genetyczna na astmę – nadreaktywność oskrzeli u matczynego genetyka atopii ad 8”

Podmiotowe i przedmiotowe zaburzenia

Podmiotowe i przedmiotowe zaburzenia, jakie spotykamy w schorzeniach błędnika, nazywamy objawami samoistnymi w odróżnieniu od objawów odczynowych, które wywołujemy działając na ucho wewnętrzne bodźcem cieplnym, obrotowym lub galwanicznym. Rozpatrując objawy uszkodzenia błędnika zwykliśmy mówić o objawach podrażnienia i porażenia, chociaż ścisłe rozgraniczenie między tymi grupami nie jest zawsze możliwe. Tak np. szum możemy traktować jako objaw podrażnienia, chociaż postępująca utrata słuchu lub głuchota świadczy raczej o porażennym charakterze schorzenia. Oczopląs może w pierwszym okresie schorzenia błędnika uderzać na stronę chorą. Continue reading „Podmiotowe i przedmiotowe zaburzenia”