Platki Reverdina skladajace sie z naskórka i glebszych warstw skóry

Płatki Reverdina składające się z naskórka i głębszych warstw skóry pobieramy w następujący sposób: po skośnym wkłuciu igły lub haczyka jednozębnego, unosimy drobny fałd skóry i ścinamy go, u podstaw nożem lub prostymi, mocnymi nożyczkami (można użyć do tego żyletki ujętej w kleszczyki naczyniowe). Jeżeli ścięliśmy płatek za gruby, tak iż na jego podstawie dostrzegamy tkankę tłuszczowa, ścinamy ją. Płatek przenosimy od razu na powierzchnię rany i wygładzamy go na płask wyjałowioną szpatułką szklaną. Opatrunek nie jest potrzebny, a miejsce pobrania pokrywamy natychmiast płatkiem Thierscha, żeby zapobiec tworzeniu się bliznowca. Można również zbliżyć szwem brzegi ubytku po wycięciu płatka i uzyskać w ten sposób linijną blizenkę, przyśpieszając zarazem gojenie się ubytku. Continue reading „Platki Reverdina skladajace sie z naskórka i glebszych warstw skóry”

U osób zdrowych najslabszym stezeniem roztworu chlorku wapnia, w którym powstaja jeszcze klaczki, jest stezenie 0,025

U osób zdrowych najsłabszym stężeniem roztworu chlorku wapnia, w którym powstają jeszcze kłaczki, jest stężenie 0,025-0,02%. Zmętnieniu, które powstaje w słabszych stężeniach chlorku wapnia, nie nadaje się żadnego znaczenia. W związku ze zmianami ilościowymi i jakościowymi białek krwi w ostrych sprawach zapalno-wysiękowych kłaczkowanie w próbie Weltmanna pojawia się w stężeniach chlorku wapnia mocniejszych niż 0,025-0,02%. W tych zatem przypadkach krzepnięcie surowicy jest przesunięte w lewo. Zjawisku temu nadaje się miano: skrócenie wstęgi Weltmanna. Continue reading „U osób zdrowych najslabszym stezeniem roztworu chlorku wapnia, w którym powstaja jeszcze klaczki, jest stezenie 0,025”