Oznaczenie ilosci urobilinogenu mozna przeprowadzic takze w fotometrze Colemana

Wytworzony roztwór barwnika łączy się z płynem b znajdującym się w cylindrze miarowym. Oznaczywszy ostatecznie otrzymaną ilość roztworu barwnika (c) dobrze go wstrząsamy i badamy natychmiast w fotometrze Pulfricha (tom IV) przy użyciu przesłony S 53 i naczyniek fotometrycznych o grubości warstwy płynu 20 mm. Jedne z naczyniek napełnia się wodą przekroploną, drugie zaś ostatecznym roztworem barwnika (c). Współczynnik wygasania światła odczytuje się wprost na fotometrze lub przy użyciu dawniejszych fotometrów Pulfricha z załączonej do przyrządu tablicy na podstawie odczytanej na fotometrze wartości wygasania. Ilość urobilinogenu w 100 ml moczu, wyrażoną w mg, oblicza się według wzoru; x = 0,06528 . Continue reading „Oznaczenie ilosci urobilinogenu mozna przeprowadzic takze w fotometrze Colemana”

Próba Takata-Ary

Próba Takata-Ary jest bardzo często dodatnia w uszkodzeniach miąższu wątroby, a więc w żółtaczce miąższowej, w ostrym i podostrym zaniku wątroby oraz w marskości wątroby, w rozlanych zmianach wątroby pochodzenia kiłowego oraz rakowego, w długotrwałym przekrwieniu biernym wątroby, w długo trwającej żółtaczce mechanicznej (Bolesław Wichrzycki, Jan Chrzanowski). Prócz tego bardzo często próba Takata-Ary bywa dodatnia w ostrych chorobach zakaźnych: w ostrym gośćcu stawowym, w ostrym zapaleniu kłębków nerkowych, w zapaleniu wsierdzia, w białaczce i czynnej gruźlicy, gdy powstaną już zmiany w wątrobie w postaci stłuszczenia, skrobiawicy i in. Wskazując na uszkodzenie wątroby, próba Takata-Ary może mieć znaczenie także pod względem rokowania: przejście wyniku dodatniego w ujemny w przebiegu np. żółtaczki nieżytowej świadczy o poprawie stanu wątroby i na odwrót utrzymywanie się odczynu dodatniego dowodzi dużych, nie ustępujących zmian w miąższu wątroby i nasuwa obawy zejścia choroby w zanik wątroby. Próba kłaczkowania Grosa oraz Hangera 3. Continue reading „Próba Takata-Ary”