Podmiotowe i przedmiotowe zaburzenia

Podmiotowe i przedmiotowe zaburzenia, jakie spotykamy w schorzeniach błędnika, nazywamy objawami samoistnymi w odróżnieniu od objawów odczynowych, które wywołujemy działając na ucho wewnętrzne bodźcem cieplnym, obrotowym lub galwanicznym. Rozpatrując objawy uszkodzenia błędnika zwykliśmy mówić o objawach podrażnienia i porażenia, chociaż ścisłe rozgraniczenie między tymi grupami nie jest zawsze możliwe. Tak np. szum możemy traktować jako objaw podrażnienia, chociaż postępująca utrata słuchu lub głuchota świadczy raczej o porażennym charakterze schorzenia. Oczopląs może w pierwszym okresie schorzenia błędnika uderzać na stronę chorą. Continue reading „Podmiotowe i przedmiotowe zaburzenia”

Platki Reverdina skladajace sie z naskórka i glebszych warstw skóry

Płatki Reverdina składające się z naskórka i głębszych warstw skóry pobieramy w następujący sposób: po skośnym wkłuciu igły lub haczyka jednozębnego, unosimy drobny fałd skóry i ścinamy go, u podstaw nożem lub prostymi, mocnymi nożyczkami (można użyć do tego żyletki ujętej w kleszczyki naczyniowe). Jeżeli ścięliśmy płatek za gruby, tak iż na jego podstawie dostrzegamy tkankę tłuszczowa, ścinamy ją. Płatek przenosimy od razu na powierzchnię rany i wygładzamy go na płask wyjałowioną szpatułką szklaną. Opatrunek nie jest potrzebny, a miejsce pobrania pokrywamy natychmiast płatkiem Thierscha, żeby zapobiec tworzeniu się bliznowca. Można również zbliżyć szwem brzegi ubytku po wycięciu płatka i uzyskać w ten sposób linijną blizenkę, przyśpieszając zarazem gojenie się ubytku. Continue reading „Platki Reverdina skladajace sie z naskórka i glebszych warstw skóry”

U osób zdrowych najslabszym stezeniem roztworu chlorku wapnia, w którym powstaja jeszcze klaczki, jest stezenie 0,025

U osób zdrowych najsłabszym stężeniem roztworu chlorku wapnia, w którym powstają jeszcze kłaczki, jest stężenie 0,025-0,02%. Zmętnieniu, które powstaje w słabszych stężeniach chlorku wapnia, nie nadaje się żadnego znaczenia. W związku ze zmianami ilościowymi i jakościowymi białek krwi w ostrych sprawach zapalno-wysiękowych kłaczkowanie w próbie Weltmanna pojawia się w stężeniach chlorku wapnia mocniejszych niż 0,025-0,02%. W tych zatem przypadkach krzepnięcie surowicy jest przesunięte w lewo. Zjawisku temu nadaje się miano: skrócenie wstęgi Weltmanna. Continue reading „U osób zdrowych najslabszym stezeniem roztworu chlorku wapnia, w którym powstaja jeszcze klaczki, jest stezenie 0,025”

Nie widzi równiez w bieglosci tego rodzaju czegos, co mogloby ja interesowac

Nie widzi również w biegłości tego rodzaju czegoś, co mogłoby ją interesować. Krótko mówiąc, sprawność ta ma dla niej małe znaczenie. Nie jest częścią całości. Inną sprawą jest poziom intelektualnych uzdolnień ucznia. Uczniowie, którzy lepiej opanowali technikę czytania, umieją zastosować metodę całości z większym pożytkiem niż ci, którzy czytają wolno. Continue reading „Nie widzi równiez w bieglosci tego rodzaju czegos, co mogloby ja interesowac”

Równiez inne badania wskazuja na to, ze próby wywolywania niepokoju powoduja mniej istotnych zmian w pozadanym kierunku w zachowaniu sie uczniów niz bardziej umiarkowane metody

Również inne badania wskazują na to, że próby wywoływania niepokoju powodują mniej istotnych zmian w pożądanym kierunku w zachowaniu się uczniów niż bardziej umiarkowane metody. Niełatwo określić, jakie znaczenie mają te wszystkie badania dla nauczycieli, częściowo dlatego, że dotykają one zaledwie powierzchni ludzkiego zachowania się. Okazuje się, że jeśli dzieci mają się uczyć, pewien minimalny niepokój jest pożądany, jednak nauczyciel, który uważa za konieczne stale jego wywoływanie w klasie, może stworzyć więcej trudności niż ich rozwiązać. Mimo że minimalny niepokój wydaje się być pożądany jako bodziec pobudzający do uczenia się, największa ilość trudności w nauczaniu wypływa raczej z jego nadmiaru niż z jego braku. W nowoczesnym życiu spotykamy bardzo wiele czynników powiększających i wzmagających niepokój: kładzenie nacisku na współzawodnictwo, przywiązywanie wagi do pozycji społecznej jednostki, rozbicie rodzin i powszechna niezdolność u tak wielu ludzi do życia według własnych ideałów. Continue reading „Równiez inne badania wskazuja na to, ze próby wywolywania niepokoju powoduja mniej istotnych zmian w pozadanym kierunku w zachowaniu sie uczniów niz bardziej umiarkowane metody”

Calosciowe podejscie do nauczania kladzie nacisk na powiazania zachodzace pomiedzy róznymi dziedzinami uczenia sie

Całościowe podejście do nauczania kładzie nacisk na powiązania zachodzące pomiędzy różnymi dziedzinami uczenia się. Trudność polega na tym, że uczniowie często nie widzą tego wzajemnego powiązania, które dla nauczycieli jest łatwo dostrzegalne. Potrzebne jest takie podejście do uczenia się, które zaangażuje dziecko bardziej osobiście. Podejście do nauczania z punktu widzenia postaw wydaje się być podstawą dla nauczania sprawności, wiadomości i pojęć, ponieważ uwzględnia powiązanie materiału nauczania z pojęciem ja postrzeganego. Wytwarzanie postaw wymaga, zatem, aby nauczyciel interesował się potrzebami, zainteresowaniami i przeżyciami dzieci. Continue reading „Calosciowe podejscie do nauczania kladzie nacisk na powiazania zachodzace pomiedzy róznymi dziedzinami uczenia sie”

Nauczyciel musi poznac przezycia i dojrzalosc dzieci, zeby zadecydowac, czy sa gotowe do uczenia sie jakiegos materialu

Nauczyciel musi poznać przeżycia i dojrzałość dzieci, żeby zadecydować, czy są gotowe do uczenia się jakiegoś materiału. Na ogół uczenie się przebiega o wiele skuteczniej, jeżeli materiał przedstawia się uczniowi raczej całościami posiadającymi znaczenie niż jako nie powiązane z sobą części. Nie zawsze można łatwo określić pojęcie znacząca coś całość, ponieważ to co stanowi dla nauczyciela całość i coś znaczy, może nie stanowić tego dla dziecka. Jeżeli materiał, którego należy się nauczyć, nie ma dla dziecka znaczenia, będzie z punktu widzenia dziecka bez sensu – będzie nonsensem. Nonsensów uczymy się o wiele trudniej i łatwiej ich zapominamy niż materiału sensownego. Continue reading „Nauczyciel musi poznac przezycia i dojrzalosc dzieci, zeby zadecydowac, czy sa gotowe do uczenia sie jakiegos materialu”

Dominująca-ujemna mutacja GFI1B w zespole szarej płytki AD 5

Aby przetestować tę hipotezę, wprowadziliśmy mutację skracającą w wektorze ekspresyjnym GFI1B i przeprowadziliśmy testy represji transkrypcji wykorzystując promotor Gfi1 jako zwalidowany cel Gfi1B.25 Zgodnie z brakiem nienaruszonego wiążącego DNA palca cynkowego obserwowaliśmy, że GFI1BTr ma nie tłumić promotora Gfi1, podczas gdy nieumyślne GFI1 i GFI1B (rys. 2C i ryc. S5 w dodatkowym dodatku). W przypadku koekspresji, GFI1BTr hamował represję z udziałem nieumutantnego GFI1B, wskazując, że mutant przeszkadza niezmutowanemu GFI1B w sposób dominujący-negatywny (Figura 2C). Continue reading „Dominująca-ujemna mutacja GFI1B w zespole szarej płytki AD 5”