Zachowawcza operacja doszczetna

Jeżeli narząd bębenkowo-kosteczkowy jest mało uszkodzony i ostrość słuchu jest w znacznym stopniu zachowana, wykonujemy operację doszczętną zachowawczą, Są to przypadki, w których zmiany chorobowe ograniczają się do górnej części jamy bębenkowej, gdzie zniszczona jest jedynie część wiotka błony bębenkowej, a ubytki w kości są nie znaczne i dotyczą okolicy otworu w błonie bębenkowej. Zachowawcza operacja doszczętna polega na tym, że usuwamy tylko górną ścianę zewnętrznego przewodu słuchowego; ranę poza uchem zaszywamy w całości, a zabiegi pooperacyjne wykonujemy przez zewnętrzny przewód słuchowy. Co do słuchu po operacji doszczętnej, to statystyki różnią się znacznie . Grunert podaje, że w 55% następuje poprawa, w 39% ostrość słuchu pozostaje bez zmian, a w 6°/0> występuje pogorszenie słuchu. Buhe stwierdził w 34JJfo poprawę, w 36% ostrość słuchu pozostała bez zmian, w 30% nastąpiło pogorszenie słuchu. Continue reading „Zachowawcza operacja doszczetna”

Zapalenia ucha wewnetrznego

Zapalenia ucha wewnętrznego, czyli błędnika, wywołane przez zarazki lub ich jady albo też przez czynniki uszkadzające błędnik, wywołują szereg objawów zależnych w znacznej mierze nie tyle od rodzaju czynnika szkodliwego, ile od uszkodzenia dotychczas zdrowego ucha wewnętrznego. Uszkodzenie błędnika daje następujący zespół objawów: a) uszkodzenia narządu Cortiego powodują wystąpienie szumów i upośledzenie słuchu w uszkodzonym uchu, które w dalszym przebiegu schorzenia mogą doprowadzić do zupełnej utraty słuchu, przemijającej lub trwałej, b) uszkodzenie narządu przedsionkowego wywoła szereg łatwo uchwytnych objawów. Objawy, jakie powstają pod wpływem działania na część przedsionkową ucha wewnętrznego, poznaliśmy już w rozdziale omawiającym fizjologię błędnika. Są to zawroty, oczopląs, zaburzenie równowagi, jak zbaczanie przy próbie chodzenia, zataczanie się lub nawet przewracanie. Tym zaburzeniom towarzyszą objawy wegetatywne, jak nudności, wymioty, ślinotok, zaburzenie tętna, bladość, spadek ciśnienia, poty. Continue reading „Zapalenia ucha wewnetrznego”

Zespolenie doszpikowe w ranie otwartej

Zespolenie doszpikowe w ranie otwartej daje często nadzwyczajne wyniki, gdyż pozwala choremu na wczesne opuszczenie łóżka po operacji, a tym samym na uniknięcie dodatkowych powikłań wynikłych z unieruchomienia. Bohler podaje następujące przeciwwskazania do tej operacji: Zły stan ogólny chorego. 2. Utrzymujące się sączenie z miejsca złamania oraz przypadki, w których od chwili zamknięcia się przetok nie minęło jeszcze 12 miesięcy. 3. Continue reading „Zespolenie doszpikowe w ranie otwartej”

Próba urobilinogenowa

Wykonanie: pobrawszy na czczo do małej probówki wirówkowej mniej więcej 5 ml krwi wstrzykuje się natychmiast dożylnie 10 ml 0,5%, roztworu bilirubiny (Hotnoerq) w 570 roztworze dwuwęglanu sodu. W 3 minuty, 3 godziny i 4 godziny po strzyknięciu pobiera się ponownie krew. Przez te 4 godziny badany pozostaje na czczo w łóżku. Po odwirowaniu zabiera się pipetą z każdej probówki przejrzystą surowicę (krew zhemolizowana nie nadaje się do badania) i oznacza w każdej surowicy w fotometrze Pulfricha (tom IV) współczynnik wygasania światła (ekstynkcji) przy użyciu przesłony S 47 i naczyniek fotometrycznych o grubości warstwy płynu 5 mm. Jedno z naczyniek napełnia się badaną surowicą, uzyskaną po dożylnym wstrzyknięciu bilirubiny, a drugie surowicą krwi pobranej przed wstrzyknięciem. Continue reading „Próba urobilinogenowa”

Za dodatni odczyn klaczkowania uznaje sie wylacznie odczyny 2 i 3

Wykonanie: Do 8 probówek o średnicy 6-8 mm wlewa się po 1 ml fizjologicznego roztworu soli kuchennej, a do pierwszej probówki ponadto 1 ml badanej surowicy. Po dokładnym zmieszaniu surowicy roztworem fizjologicznym przez kilkakrotne wciąganie płynu za pomocą pipety, przenosi się z pierwszej probówki 1 ml mieszaniny do probówki nr 2. Z tej probówki po zmieszaniu przenosi się 1 ml do probówki nr 3 itd. Z probówki nr 8 zabiera się 1 ml płynu, tak iż każda probówka zawiera po 1 ml mieszaniny surowicy z roztworem fizjologicznym we wzrastających rozcieńczeniach, mianowicie: 1 : 2; 1 :4 ; 1 : 8; 1 : 16 itd. aż do 1 : 256. Continue reading „Za dodatni odczyn klaczkowania uznaje sie wylacznie odczyny 2 i 3”

. Próba klaczkowania Grosa

Wykonanie: Do 1 ml świeżej surowicy dodaje się kroplami płyn Hayema. Po każdej dodanej kropli należy płyn wstrząsać. Za dolną granicę kłaczkowania uznaje się moment, gdy powstaje wyraźne delikatne skłaczkowanie, które podnosi się z dołu ku górze i tworzy na powierzchni surowicy początkowo wąski, a przy dalszym dodawaniu płynu Hayema coraz szerszy pierścień białawy. Pierwsze 0,3 ml płynu Hayema dodaje się kroplami, następnie jeżeli kłaczkowania nie ma, dodaje się od razu 2-3 krople. Zwykle po osiągnięciu dolnej granicy kłaczkowania powstaje natychmiast przy wstrząsaniu lub po nieznacznym dodaniu płynu Hayema przejrzyste zmętnienie całej cieczy. Continue reading „. Próba klaczkowania Grosa”

ZACHOWANIE SIE DZIECI A NORMY CZLOWIEKA DOROSLEGO

ZACHOWANIE SIĘ DZIECI A NORMY CZŁOWIEKA DOROSŁEGO. Kiedy badamy historię wychowania, uderza nas różnorodność motywów, które miały wpływ na rozwój szkolnictwa. Głównym spośród tych motywów jest dzisiaj, oczywiście, troska o dobro dzieci. Nasze interesowanie się dobrem dzieci jest jednak wielostronne i może maskować również i inne motywy. Okres dzieciństwa był tradycyjnie uważany za kłopotliwy i mniemano, że im prędzej dzieci wyrosną z tego okresu, tym będzie lepiej dla wszystkich. Continue reading „ZACHOWANIE SIE DZIECI A NORMY CZLOWIEKA DOROSLEGO”