U osób zdrowych najslabszym stezeniem roztworu chlorku wapnia, w którym powstaja jeszcze klaczki, jest stezenie 0,025

U osób zdrowych najsłabszym stężeniem roztworu chlorku wapnia, w którym powstają jeszcze kłaczki, jest stężenie 0,025-0,02%. Zmętnieniu, które powstaje w słabszych stężeniach chlorku wapnia, nie nadaje się żadnego znaczenia. W związku ze zmianami ilościowymi i jakościowymi białek krwi w ostrych sprawach zapalno-wysiękowych kłaczkowanie w próbie Weltmanna pojawia się w stężeniach chlorku wapnia mocniejszych niż 0,025-0,02%. W tych zatem przypadkach krzepnięcie surowicy jest przesunięte w lewo. Zjawisku temu nadaje się miano: skrócenie wstęgi Weltmanna. Natomiast w przewlekłych sprawach zapalnych i marskich, wśród tego w marskości wątroby, kłaczki stwierdza się także w roztworach chlorku wapnia słabszych niż 0,025-0,02%. Jest to przesunięcie krzepnięcia surowicy w prawo, czyli rozszerzenie wstęgi Weltmanna. Przesunięcie w lewo lub w prawo jest tym większe, im cięższe są zmiany które je wywołują. Zdarza się, że zależnie od innych wpływów o działaniu przeciwnym, nie ma w próbie Weltmanna przesunięcia krzepnięcia ani w lewo, ani w prawo pomimo istnienia sprawy chorobowej. Są to przypadki zamaskowanego zakłócenia krzepnięcia surowicy, jak tego dowodzą dodatnie w takich przypadkach wyniki innych prób czynnościowych wątroby. 2. Próba kłaczkowania Takata-Ary Próba Takata-Ary polega na tym, że mieszanina roztworu sublimatu z roztworem węglanu sodowego tworzy w obecności białek prawidłowej surowicy krwi, jako koloidów ochronnych, koloidalny roztwór wodorotlenku rtęci. Gdy działanie ochronne koloidów ustaje wskutek zakłócenia wzajemnego stosunku białek surowicy i zmian w ich budowie, jak to spostrzega się w chorobach wątroby, wodorotlenek wytrąca się w postaci kłaczkowatego osadu. [podobne: diagnoza autyzmu, kołnierze ortopedyczne, stabilizator stawu skokowego ]