Wstępne leczenie prasugrelem w ostrych zespołach wieńcowych bez uniesienia odcinka ST AD 5

Spośród 4033 pacjentów poddanych randomizacji u 398 pacjentów wystąpiło pierwotne zdarzenie końcowe. Wyniki
Badaj pacjentów
Tabela 1. Tabela 1. Podstawowa charakterystyka całkowitej populacji badania. Od 6 grudnia 2009 r. Do 16 listopada 2012 r. Losowo przydzielono 4033 pacjentów: 2037 do wstępnego leczenia prasugrelem i 1996 r. Bez wstępnego leczenia prasugrelem. Charakterystyka wyjściowa była zrównoważona pomiędzy dwiema grupami (Tabela i Tabela S1 w Dodatku Uzupełniającym), w tym w podgrupach określonych w zależności od tego, czy ostrym zespołem wieńcowym ostatecznie zarządzano za pomocą PCI, CABG lub samego leczenia medycznego. Trzech pacjentów zginęło w celu obserwacji po 30 dniach (ryc. S1 w dodatku uzupełniającym). PCI wykonano u 68,7% pacjentów (2770 z 4033), w medianie czasu 4,3 godziny po początkowej dawce nasycającej. Do 7 dnia wybrana strategia obejmowała CABG u 6,2% pacjentów (249 z 4033) oraz leczenie medyczne w 25,1% (1014 z 4033).
Kliniczne punkty końcowe
Tabela 2. Tabela 2. Najważniejsze punkty końcowe skuteczności do 7 i 30 dnia. Rysunek 1. Rysunek 1. Podstawowa skuteczność i kluczowe końcowe punkty bezpieczeństwa w populacji ogółem. Panel A pokazuje częstość występowania pierwotnego punktu końcowego zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych, zawału mięśnia sercowego, udaru, pilnej rewaskularyzacji lub ratunkowego inhibitora glikoproteiny IIb / IIIa (ratowanie glikoproteiny IIb / IIIa) w 7 dniu (linia przerywana) i do dnia 30 po pierwszej dawce nasycającej, w całej populacji badania, według wstępnej obróbki lub bez wstępnego leczenia prasugrelem. Panel B pokazuje częstość występowania kluczowego punktu końcowego dużego krwawienia (powiązanego lub niezwiązanego z pomostowaniem aortalno-wieńcowym) zgodnie z kryteriami trombolizy w zawale mięśnia sercowego w dniu 7 (linia kropkowana) i do dnia 30, w całym badaniu populacji, według wstępnej obróbki lub bez wstępnej obróbki prasugrelem. CI oznacza przedział ufności.
Częstość występowania pierwszorzędowego punktu końcowego do 7 dnia po randomizacji nie różniła się istotnie między grupą otrzymującą wstępne leczenie prasugrelem i grupą kontrolną (odpowiednio 10,0% i 9,8%, P = 0,81) (Tabela 2 i Figura 1). Nie stwierdzono istotnej różnicy między grupami żadnego ze składników pierwotnego punktu końcowego, całkowitej śmiertelności, częstości zakrzepicy w stencie lub wcześniej określonych złożonych drugorzędowych punktów końcowych w dniu 7 lub w dniu 30 (Tabela 2, i Rys. Wstępne leczenie prasugrelem nie wiązało się ze znaczącym spadkiem częstości epizodów niedokrwiennych (pierwszorzędowy punkt końcowy) w okresie oczekiwania na koronarografię: 0,8% (16 pacjentów w 2014 r.) Wśród osób, które otrzymały wstępną terapię i 0,9% (18 z 1981 r.) pacjentów) wśród osób, które nie otrzymały wstępnej terapii (p = 0,93)
[podobne: donepezil, osteopatia Warszawa, difenhydramina ]

Powiązane tematy z artykułem: difenhydramina donepezil osteopatia Warszawa